ولی بنده بر آنم که اگر دانشجوی مصیبت زده ای با دو عدد کورس دانشکده کامپیوتری هستید که یکی ش دری وری مطلق و ریاضیات محضه و اون یکی رو که خیلی دوست دارید، هیچ نمی دونید باید چه خاکی بر سر و در هفته ی پیش رو جدا از خروار عید دیدنی (وجداناً چرا من اومدم کانادا حجم فامیل بازی م سر به فلک کشید؟ منطقاً نباس ای طور می شد.) سه عدد ددلاین و پنج روز هفته کلاس و ارائه و دردهای بی شمار دارید، براتون از خداوند منان یک عدد هومن آرزو کنم.
پلاس:
من در کمال حیرت به این مسئله پی بردم که اکثر قریب به اتفاق هم کلاسی ها و هم رشته ای های من توی نوشتن گزارش ها و مقالاتشون مشکل دارن، حالیانکه کد و پروژه رو مثل شیر می برن جلو. بابا تو رو خدا بیاید با هم تشکیل تیم بدیم من گزارشا رو بنویسم شما پروژه رو سامون بدید. :)) من به چشم خویشتن دیدم که هم سنگر عذاب می کشید برای این که گزارشش از پونصد کلمه برسه به هزار ها، اون وقت من بدون کد و صرفاً از روی توضیح پروژه و سرچ هزار کلمه رو رد کردم. :))
برچسب:
نویسنده: مهسا حبیبی