نحوهی برخورد، فکر کردی کی هستی؟

من واقعاً نمیدونم ملت چه مرگشونه دیگه. یه جوی راه افتاده با حس و حال مسخره کردن جماعتی که افراد بنا به صلاحدید خودشون، "عنتلکت" تشخیص میدن. از روشهای تشخیصشون هم تا جایی که من فهمیدم، آدمایی هستن که کتاب میخونن، به چیزایی مثل حقوق زنان یا برابری یا فقر و غیره اهمیت مین، سعی میکنن از زندگیشون لذت ببرن و در عین حال، نسبت به وقایع و اتفاقات از خودشون همدردی نشون میدن. بعد سؤالی که همیشه برای من مطرحه، اینه که خب داداش تو خودت تو زندگیت چه غلطی کردی که حالا میای یه بنده خدایی رو قضاوت میکنی که تصمیم داره فلان کار رو انجام بده؟ یا نه اصلاً، منِ نوعی با کتاب خوندن شوآف میکنم؟ راستش شخصاً معتقدم شوآف کتابِ خوب و معرفی کردنش و کشوندن ملت به سمتش، شرف داره به شوآف سیگار کشیدن و من خیلی خفنم هیچوقت تو زندگیم درس نخوندم و امثالهم.

شخصاً خودم رو روشنفکر - به معنی درست و واقعیش، نه اونی که این روزا به عنوان فحش استفاده میکنن جماعت. - نمیدونم. چیزای زیادی هستن که در موردشون مطالعه نداشتم یا ازشون سر در نمیارم. هیچکدوم از مکاتب رو نشناختم و مطالعات دینی و سیاسی فوقالعاده کم بوده. فعال اجتماعی نبودم و با هیچ خیریه یا جمعیتی همکاری پیوسته نداشتم. میخوام بگم آدمِ مفیدی برای دنیا نبودم و خودم اینو میدونم. ولی آدمایی که فقط کارشون قضاوت کردن بقیه و حکم دادن در موردشون و مسخره کردن معدود چیزهای مثبتی که تو زندگیشون وجود داره رو نمیتونم تحمل کنم. تو که هیچ غلطی نکردی. بذار بقیه کاریو که درست میدونن انجام بدن.

توصیه میکنم قبل از یه سری اظهار نظراتون، یه "به من چه؟" از خودتون بپرسید. باشد که به تقوا نزدیکتر باشید. اگرم کسی اعصابتون رو خورد میکنه، به نظرتون شوآف ـه یا مسخرهس کاراش، خیلی راحت، ازش فاصله بگیرید. مصداقِ بارزش یکی از دوستان توی توییتر بود که خیلی رو اعصاب من بود با شوآف و بیتفاوتیش نسبت به رنجِ بقیه آدما و غیره، متأسفانه نمیشد هم آنفالوش کنم، خیلی راحت میوت کردم صفحهشو. وقتشه به این درک برسیم که نه فقط "زندگی" که مشخصه تکلیفش، که توییتر، وبلاگ، اینستا، کانال و امثالهمِ یه نفر، به خودش تعلق داره و به شما هیچ ارتباطی نداره که برای ادارهی اون چه رویکردی اتخاذ میکنه. آدم آدما رو میتونه حتی از زندگیش پرت کنه بیرون، چه برسه به تایملاین توییتر و غیره.

دس از مسخره کردن همدیه هم بردارین. قبل از این کار هم یه "من چه خری شدم تو زندگیم که حالا اجازه داشته باشم بقیه رو مسخره کنم؟" از خودتون بپرسید و باور کنید یا نه، در نود و نه درصد موارد تصمیم میگیرید دهنتون رو ببندین و بقیه رو قضاوت نکنین.

پلاس:

عنوان از یکی از تاپیکهای جادوگران برداشته شده که معمولاً بچهها میریختن توش دعوا میکردن، ولی بعید میدونم کسی واقعاً عنوانِ تاپیک رو میخوند: "فکر کردی کی هستی؟!"