سکانس خودت بودنش

ضمناً، یه چیز دیگه هم در مورد خونه ها وجود داره. خونه.. اتاق.. کنج امن.. پناهگاه.

اونجا جاییه که تو اجازه داری غمگین باشی. اجازه داری بری تو خودت و کسی سین جیمت نکنه. در برابر کسی مسئول نباشی. تو میتونی گریه کنی. میتونی بری تو فکر. میتونی گرفته باشی. میتونی حوصله ی حرف زدن رو نداشته باشی و میتونی حوصله ی خودتم حتی نداشته باشی. 

گفتم. خونه جاییه که عیبی نداره خودت باشی.

حتی اگه "خودت"، اون موقع مزخرف ترین خودت تموم دنیاس.

پلاس:

واس پست پایین رمز نخواین، خب؟